Сабақ жоспарлары

Ескілік киімі (Ойланып ойға кеттім жүз жылғы өткен)

Ойланып ойға кеттім жүз жылғы өткен,

Тон қабаттап, кигенім — шидем шекпен,

Жейде-дамбал ақ, саңнан, жарғақ шалбар,

Жырым балақ матамен әдіптеткен.

Мықшима аяғымда былғары етік,

Киіз байпақ тоңдырмас ызғар өтіп.

Үлкен кісе жанымда жез салдырған,

Шақпағым, дәндәкуім жарқ-жұрқ етіп,

Күләпәра басымда, пұшпақ тымақ,

Ішкі бауын өткізген тесік құлақ.

Тобылғыдан кесіп ап, жіппен қадап,

Артын белге қыстырған бар құрысқақ.

Қалмақы қара үзеңгі, биік қасты ер,

Қанжығамда байлаулы жіптен шідер,

Жарғақ жастық көпшігім жезді пыстан

Бір келісті сайманым топқа мінер.

Администратор 2019-10-23

Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат

Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат,

Екі түрлі нәрсе ғой сыр мен сымбат. 

Арзан, жалған күлмейтін, шын күлерлік 

Ер табылса, жарайды қылса сұхбат.

Кейбіреу тыңдар үйден шыққанынша, 

Кейбіреу қояр құлақ ұққанынша. 

Сөз мәнісін білерлік кейбіреу бар, 

Абайлар әрбір сөзді өз халынша.

Шын көңілмен сүйсе екен, кімді сүйсе, 

Бір сөзімен тұрса екен, жанса-күйсе. 

Қырмызы, қызыл жібек бозбалалар 

Оңғақ бұлдай былғайды, бір дым тисе.

Керек іс бозбалаға — талаптылық, 

Әртүрлі өнер, мінез, жақсы қылық. 

Кейбір жігіт жүреді мақтан көйлеп, 

Сыртқа пысық келеді, көзге сынық.

Кемді күн қызық дәурен тату өткіз, 

Жетпесе, біріңдікін бірің жеткіз! 

Күншіліксіз тату бол шын көңілмен, 

Қиянатшыл болмақты естен кеткіз!

Бір жерде бірге жүрсең басың қосып,

Біріңнің бірің сөйле сөзің тосып.

Біріңді бірің ғиззәт*, құрмет етіс,

Тұрғандай бейне қорқып, жаның шошып. 

Жолдастық, сұхбаттастық — бір үлкен іс,

Оның қадiрін жетесіз адам білмес.

Сүйікті ер білген сырын сыртқа жаймас,

Артыңнан бір ауыз сөз айтып күлмес. 

Күйлеме жігітпін деп үнемі ойнас,

Салынсаң, салдуарлық қадір қоймас.

Ер жігіт таңдап тауып, еппен жүрсін,

Төбетке өлекшіннің* бәрі бір бас. 

Біреуді көркі бар деп жақсы көрме,

Лапылдақ көрсе қызар нәпсіге ерме!

Әйел жақсы болмайды көркіменен,

Мінезіне көз жетпей, көңіл берме! 

Көп жүрмес, жеңсікқойлық тез-ақ тозар,

Жаңғырар жеңсік құмар жатқа қозар.

Күнде көрген бір беттен көңіл қайтып,

Қылт еткізбес қылықты, тамыршы озар. 

Толқынын жүрегіңнің хаттай таныр,

Бүлк еткізбес қалайша соқса тамыр.

Жар көңiліне бір жанын пида қылып,

Білместігің бар болса, қылар сабыр. 

Шу дегенде көрінер сұлу артық,

Көбі көпшіл келеді ондай қаншық.

Бетім барда, бетіме кім шыдар деп,

Кімі паңдау келеді, кімі тантық. 

Ақыл керек, іс керек, мінез керек, 

Ер ұялар іс қылмас, болса зерек. 

Салақ, олақ, ойнасшы, керім-кербез, 

Жыртаң-тыртаң қызылдан шығады ерек.

Қатының сені сүйсе, сен де оны сүй, 

Қоржаң суық келеді кей сасық ми. 

Ері ақылды, қатыны мінезді боп, 

Тату болса, райыс* үстіндегі үй.

Жоқ, болса қатыныңның жат өсегі,  

Болмаса мінезінің еш кесегі, 

Майысқан бейне гүлдей, толықсыған, 

Кем емес алтын тақтан жар төсегі.

Жасаулы деп, малды деп байдан алма, 

Кедей қызы арзан деп құмарланба. 

Ары бар, ақылы бар, ұяты бар 

Ата-ананың қызынан ғапыл қалма.

Үйіңе тату құрбың келсе кіріп, 

Сазданба сен қабақпен имендіріп. 

Ері сүйген кісіні ол да сүйіп, 

Қызмет қылсын көңілі таза жүріп.

Құрбыңның тәуір болсын өз мінезі, 

Абыройлы қалжыңмен келсін сөзі. 

Сен оған мойын бұрып сөз айтқанда, 

Қатыныңда болмасын оның көзі.

Кей құрбы бүгін тату, ертең бату, 

Тілеуі, жақындығы — бәрі сату. 

Көкірегінде қаяу жоқ, қиянат жоқ, 

Қажымас, қайта айнымас қайран тату!

Пайда деп, мал деп туар ендігі жас, 

Еңбекпен терін сатып түзден жимас. 

Меліш* сауда сықылды күлкі сатып, 

Алса қоймас, араны тағы тоймас.

Асық ұтыс сықылды алыс-беріс — 

Тірі жанның қылғаны бүгін тегіс:

Бірі көйтке* таласып, бірі арам қып,

Төбелескен, дауласқан жанжал-керіс. 

Жас бала әуел тату бола қалар,

Ата-анадан жақын боп, ертіп алар. 

Бірін бірі құшақтап шуылдасып, 

Ойын тарқар кезінде ұрыс салар.

Біреуі жылап барса үйге таман, 

Ата-анасы бұрқылдар онан жаман. 

Татулығы құрысын ойыны мен, 

Дәл соларға ұқсайды мына заман.

Жаман тату қазады өзіңе ор, 

Оған сенсең, бір күні боларсың қор. 

Ары бар, ұяты бар үлкенге сен, 

Өзі зордың болады ығы да зор.

Қазақтың қайсысының бар санасы? 

Қылт етерде дап-дайын бір жаласы. 

Пысықтықтың белгісі — арыз беру,

Жоқ тұрса бес бересі, алты аласы

Администратор 2019-10-23

Күн артынан күн туар

Күн артынан күн туар,

Бір күн дамыл еткізбес.

Ой артынан ой қуар,

Желге мінсең, жеткізбес.

Администратор 2019-10-23

Көлеңке басын ұзартып

Көлеңке басын ұзартып

Алысты көзден жасырса

Күнді уақыт қызартып,

Көкжиектен асырса;

Күңгірт көңілім сырласар

Сұрғылт тартқан бейуаққа,

Төмен қарап мұңдасар,

Ой жіберіп әр жаққа.

Өткен өмір — қу соқпақ,

Қыдырады талайды.

Кім алдады, кім таппақ

Салды, соны санайды.

Нені тапсаң, оны тап,

Жарамайды керекке.

Өңкей уды жиып ап,

Себеді сорлы жүрекке.

Адасқан күшік секілді

Ұлып жұртқа қайтқан ой,

Өкінді, жолың бекінді,

Әуре болма, оны қой.

Ермен шықты, ит қылып,

Бидай шашқан егінге.

Жай жүргенді уерд қылып,

Тыныш өлсеңші тегінде.

Администратор 2019-10-23

Мен сәлем жазамын

Мен сәлем жазамын,

Қарағым, қалқама.

Қайғыңнан азамын,

Барушы айта ма?

Күн бойы күтемін

Келер деп хабарың,

Қайғырмай не етемін,

Бізде жоқ, назарың.

Көңілге жұбаныш,

Сен едің базарым.

Сенсіз жоқ қуаныш.

Тозды енді ажарым.

Администратор 2019-10-23

Ойға түстім,толғандым

Ойға түстім,толғандым.

Өз мінімді қолға алдым.

Мінезіме көз салдым,

Тексеруге ойландым.

Өзіме өзім жақпадым,

Енді қайда сыя алдым?

Қалап алған көп мінез.

Қалайша қылып тыя алдым?

Бойдағы мінді санасам,

Тау тасынан аз емес.

Жүрегімді байқасам,

Инедейін таза емес.

Аршып алып тастауға,

Апандағы саз емес.

Бәрі болды өзімнен,

Тәңірім салған наз емес.

Осынша ақымақ болғаным

Көрінгенге қызықтым.

Ғаділетті жүректің

Әділетін бұзыппын.

Ақыл менен білімнен

Әбден үміт үзіппін;

Айла менен амалды

Меруерттей тізіппін;

Жалмауыздай жалаңдап,

Ар, ұяттан күсіппін,

Қулық пенен сұмдыққа

Құладындай ұшыппын;

“Сіз білесіз” дегенде

Күнге күйіп, пісіппін;

Мақтанбасқа мақтанып.

Деп жүріппін “пысықпын”.

Администратор 2019-10-23

Оспанға

Кешегі Оспан

Бір бөлек жан,

Үйі — базар, түзі —-той.

Аќша, нәрсе

Ала берсе, 

Ат та мінсе, көнді ғой.

“Ала берден”,

“Келе көрден”

Бір күн басын бұрды ма?

Кетті ќаптап,

Алды сап-сап,

Кетті маќтап, тұрды ма?

Жауға мылтыќ,

Досќа ынтыќ,

Жан асар ма осыдан?

Ќорќпай өтті,

Жанға жетті,

Арман етті досынан.

Ел тамағын,

Жұрт азабын

Жеке тартќан кетті гүл.

Сондай ерді —

“Ала берді”

Табар енді біздің ел!

Өлді Оспан,

Кетті шопан,

Енді кім бар баќ ќонар?

Ұрла-ќарла,

Жұртты шарла,

Ойла, барла — не болар?

Жұрт тынымсыз,

Бәрі ұғымсыз,

Енді оларға сөз де жоќ.

Сырты абыз бар,

Желќабыз бар,

Алты ауыз бар — өзге жоќ.

Администратор 2019-10-23

Рахымшалға

Сұлу аттың көркі — жал,

Адамзаттың көркі — мал.

Өмір сүрген кісіге

Дәулет —қызық, бала — бал.

Бал болатын бала бар,

Бал болар ма Рақымшал?!

Бүйтіп берген балаңды,

Берген құдай, өзің ал!

Администратор 2019-10-23

Сырық мойын, біз мұрын

Сырық мойын, біз мұрын,
Шіркін, тұздай көзіңіз.
Қыт-қытындай тауықтың
Құйылып тұр сөзіңіз.
Кірпіш еткенің ұнындай
Опа басқан жүзіңіз.
Жүз төңкеріп көзіңіз,
Жақындайсыз өзіңіз.
Сізге кім ғашық болмасын?
Мәселен, біз өзіміз...

М. Жұмабаев

Администратор 2019-10-23

Соры қалың соққы жеген пышанамыз

Соры қалың соққы жеген пышанамыз

Қайтып суып, жалғаннан күсе аламыз.

Құр дәрімен атқанға өлмейді екен,

Өмірі мақтаншаққа нысанамыз.

Администратор 2019-10-23

Сұм дүние тонап жатыр, ісің бар ма?

Сұм дүние тонап жатыр, ісің бар ма?

Баяғы күш, баяғы түсің бар ма?

Алды үміт, арты өкініш алдамшы өмір.

Желікпен жерге тықпас кісің бар ма?!

Дәмі қайтпас, бұзылмас тәтті бар ма?

Бір бес күннің орны жоқ аптығарға.

Қай қызығы татиды қу өмірдің.

Татуды араз, жақынды жат қыларға?

Ет жүрексіз ерніңнің айтпа сөзін,

Тіл үйренген нәпсінің қу мінезін.

Тілде сүйек, ерінде жиек бар ма?

Шымылдық боп көрсетпес шынның жүзін.

Администратор 2019-10-23

Ішім өлген, сыртым сау

Ішім өлген, сыртым сау,

Көрінгенге деймін-ау: 

Бүгінгі дос — ертең жау, 

Мен не қылдым, япырм-ау?! 

Өз үйінде өзендей 

Күркірейді, айтса дау. 

Кісі алдына барғанда 

Шабан, шардақ және шау. 

Мұндай ма едің ана күн, 

Мұның қалай, батыр-ау? 

Үш күн арқаң босаса, 

Бола қалдың бас асау. 

Жан қысылса, жайтаңдап, 

Жанды еріткен жайдары-ау. 

Жан жай тапса, сен неге 

Жат мінезсің жабырқау? 

Ұрлық пенен қулыққа 

Байлағанда кестің бау. 

Берерменде бесеусің, 

Аларманда және алтау. 

Топ болғанда көресің

Администратор 2019-10-23

Қалың елім, қазағым, қайран жұртым

Қалың елім, қазағым, қайран жұртым,  

Ұстарасыз аузыңа түсті мұртың. 

Жақсы менен жаманды айырмадың, 

Бірі қан, бірі май боп енді екі ұртың. 

Бет бергенде шырайың сондай жақсы, 

Қайдан ғана бұзылды сартша сыртың? 

Ұқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,  

Аузымен орақ орған өңкей қыртың. 

Өзімдікі дей алмай өз малыңды, 

Күндіз күлкің бұзылды, түнде ұйқың. 

Көрсе қызар келеді байлауы жоқ, 

Бір күн тыртың етеді, бір күн — жыртың. 

Бас-басына би болған өңкей қиқым,  

Мінеки, бұзған жоқ па елдің сиқын? 

Өздеріңді түзелер дей алмаймын, 

Өз қолыңнан кетпесе, енді өз ырқың.

Ағайын жоқ нәрседен етер бұртың, 

Оның да алған жоқ па құдай құлқын? 

Бірлік жоқ, береке жоқ, шын пейіл жоқ, 

Сапырылды байлығың, баққан жылқың. 

Баста ми, қолда малға талас қылған,

Күш сынасқан күндестік бұзды-ау шырқың. 

Оңалмай бойда жүрсе осы қыртың,

Әр жерде-ақ жазылмай ма, жаным, тырқың.

Қай жеріңнен көңілге қуат қылдық,

Қыр артылмас болған соң, мінсе қырқың?

Тиянақсыз, байлаусыз байғұс қылпың,

Не түсер құр күлкіден жыртың-жыртың,

Ұғындырар кісіге кез келгенде,

Пыш-пыш демей қала ма ол да астыртын?

Администратор 2019-10-23

Қиясбайға

Үстіңдегі киімің,

Киім емес қызыл шу,

Жүрген жерің күнде ду,

Уайым жоқ, қайғы жоқ,

Атадан тусаң, сендей ту,-

деп, аяғын өзің айтып жіберші дегенде, Қиясбай.:

Тамағым тоқ, уайымсыз,

Жаным-ау, менің өзім неткен қу!

Әгөй-әгәгөй...

депті.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Құр қалппын)

Сұлу қыз анадайдан сылаңдайды,
Теңімен ойнап-күліп, бұраңдайды.
Адамзат бәрі ғашық, бәрі құмар,
Аһ ұрып, оны көрмей тұра алмайды.
Ептілер ебін тауып, жақындапты,
Болуға ең сүйгені жақын қапты.
He қылсын өзінің қолы жеткеннен соң,
Меңіреуді мен сықылды шақырмапты.
Білмеппін дәнеңесін сырт халықтың,
Сөз қатпай, таң атса да, құр жатыппын.
Ойламай, көз жүгіртпей, меңіреу басым,
Жанаспай, жақын жүрмей, құр қалыппын.

Администратор 2019-10-23

Әбдiрахман өлгенде (Арғы атасы қажы едi)

Арғы атасы қажы едi

Бейiстей татқан шәрбәттi.

Жарықтықтың өнерi

Айтуға тiлдi тербеттi

Адалдық, ақыл жасынан

Қозғапты, тыныштық бермептi,

Мал түгiл жанға мырза едi.

Әр қиынға сермептi.

Мұңды, шерлi, жоқ-жiтiк

Аңсап алдын кернептi.

Бәрiнiң коңiлiн тындырып,

Бiреуiн ала көрмептi.

Әдiл, мырза, ер болып

Әлемге жайған өрнектi.

Тәубесiн еске түсiрiп,

Тентектi тыйып, жерлептi.

Қазақтың ұлы қамалап,

Iздеген жүзiн көрмек-тi.

Ақылынан ап қайтқан

Өлгенше болар ермек-тi.

Ол сыпатты қазақтан

Дүниеге ешкiм келмептi.

Өлмейтiн атақ қалдырып,

Дүниеге көңiлiн бөлмептi.

Жарлығына алланың

Ерте ойлаған көнбек-тi.

Олар да тiрi қалған жоқ,

Тiрлiк арты өлмек-тi.

Оны да алды бұл өлiм,

Сабыр қылсақ керек-тi.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Сүй жан сәулем)

Сүй, жан сәулем, тағы да сүй, тағы да!
Жылы, тәтті у тарады қаныма.
Бұл ләззаттың бір минутын бермеймін,
Патша тағы, бүкіл дүние малына.

Құшақтатып нәзік талдай беліңнен,
Сүйгіз, сәулем, тәтті балдай тіліңнен.
Бой шымырлап, талықсиды жүрегім,
Балқып денем, барам еріп деміңнен.

Кір қойныма, қыпша белің бұралып,
Тарқат шашың, жатсын жібек оралып.
Жаным!Жаным! Тезірек тисін төске төс,
Көз жұмулы, жиі ыстық дем алып.

Шашың - қара, денең ақ бұлт, жүзің – Ай,
Тісің – меруерт, көзің, сәулем, құралай.
Ләззат, рақат, бақыт – бәрі қойныңда,
Сұрамаймын енді ұжмақ – жақсы жай!

Сүй, жан сәулем, тағы да сүй, тағы да!
Жылы, тәтті у тарады қаныма.
Жасағаннан бір-ақ нәрсе тілеймін,
Өтпесе түн, атпаса екен таңы да.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Жер жүзін топан басса екен )

Жер жүзін топан басса екен!
Асқар таудан асса екен!
Таудай толқын құтырып,
Улы көбік шашса екен!
Басса екен топан жер жүзін!
Жапса екен көбік күн көзін!
Жанды, жансыз жоқ болып,
Қалсам жалғыз бір өзім!
Жан иесі тұншықса!
Үн иесі үн шықса!
Қараңғы жердің көгіне
Күн болып сонда мен шықсам!
Қандай ойын салар ем!
Жалынмен бәрін жалар ем!
Екі-шексіз дүниеде
Жалғыз өзім қалар ем!
Заулаған от - жалғыз жан,
Жер мінезді жоқ адам.
Заулап тұрған отымнан
Жаратар ем жаңа адам.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Жауардың азаматтары )

Сағада сіз, байтаққа аға Зәкең бар,
Қарағашта хатқа жүйрік Бәкең бар.
Ғабдолла бар атқа мініп алысқан,
Елге сыйлы, байыпты сөз Шәкең бар.
Қалидан да естідім сөз орынды,
Жеке мұрат жүйрік жігіт көрінді.
Аз сөзінен алғырлығы байқалады,
Ақылына тілі серік, порымды.
Әлімжан да алғыр құсқа меңзеген,
Сөзді жиып, тізгін тартып, тежеген.
Мұхаметжан, Сыздық - екі азамат
Ешбір жаннан беті қайтып көрмеген.
Әркім жүр ғой әрбір түрлі халменен,
Біреулер жүр күнделікті сәнменен.
Араңызда бізден екі бала жүр:
«Ризық тартса, теріп же де, дәмменен».
Екеуі де ес иесі, есінде,
Тартса ризық, еркін теріп жесін де.
Ойнар, ойлар, құрбысымен теңдесер,
Үйде отырып, түзде жүрмін десін бе?!
Олай болса, артық сөз ғой демеңіз,
Өмір - теңіз, су үстінде кемеміз.
Басар аяқ нық болғанда, ақыл жөн,
Аяқ асты тайғақ болсын демеңіз.
Солай, Зәке, бір себептен келіп ем,
Өмір - бір жол, адам - көшкен керуен.
Ес білгелі шетте жүрген жәйім бар.
Сергелдеңде - серуен де сергелдең!

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Жігер шіркін желінді )


Жігер шіркін желінді
Болат жеген қайрақтай.
Мешеу болды жүйрік ой
Кететін орғып айдатпай.
Қолды қардан оқ үзді,
Ордаға байрақ байлатпай.
Өлер өмір, сөз қалар
Молаға қойған сайғақтай.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Балалық шақ)


Балалық шағы -
Патшаның тағы,
Ала алмас оны бағалап.
Көп өтпей жыл,
Тек жүрмей, біл,
Ілгергі күнді сағалап.
Үйрен білім жастықта,
Білмесең, жанға қастық та!
Білімге жүгір,
Жоқ ойдан түңіл -
Ерікке қоймай, ентелеп.
Қайтпас уақыт,
Қал дәмін татып,
Бос өткізбе еркелеп!
Жастық деген - бағасыз,
Қадірін білмес санасыз.
Жастық - алтын,
Құрып қал салтын,
Салты оның - үйрену,
Өнер қуып,
Бел бекем буып,
Надандықтан жирену!
Тұрма, қарғам, ұмтыл!
Аты өшкірден құтыл!
Білімсіз - есек,
Опасыз десек,
Сөйлеп, күліп жүрсе де.
Өлікпен тең,
Ит-құсқа жем,
Тірі боп ғұмыр сүрсе де.
Сондай болма, қарағым,
Даяр болсын жарағың!
Білген жан - көсем!
Сөйлесе - шешен,
Жұртты аузына қаратар.
Істегені - өрнек,
Қор қылмас ермек,
Нәрсені іске жаратар.
Білімдінің сөзі - ем,
Мейірімі көп, етек - кең!
Жұртына мақтаулы,
Сыбаға сақтаулы,
«Пәлі!» деп қарсы алар.
Іс қылар тежеп,
Жан-жүрек өжет,
Бет келгенді арсалар.
Қайда барса - сыйымды,
Білімі - мал, бұйым-ды!

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Батқан күн, атқан таңның жыры )

Алтын күн батып барады,
Күйдіріп көктің жиегін.
Құралай көзді қарағым,
Болдың ба иіріп жібегің?
Кұралай көзді қарағым,
Қолыңа қардай бәтесті ал.
Қандай қызыл жібекпен
Ақ бәтеске өрнек сал.
Алтын Күн батып барады,
Алтын Күн ақырын өледі.
Сұр бұлттар - сорлы жар, у
Қан жылап күнді көмеді.
Күн өлді. Көк күңіренді.
Жер жамылды қарасын.
Құралай көзді қарағым,
Кестеңді қашан боласың?
Сондай сұлу сәулетай,
Бір қарашы. Аңсадым.
Суда ойнаған шабақтай
Сүйреңдейді саусағың.
Қабаққа қатар тізілген
Кірпік пе? Қара жібек пе?
Бір қарашы, қарағым,
У толды ғой жүрекке!
Қалай батыл ойнайды
Сүйрік саусақ бізбенен!
Нең кетеді, еркетай,
Өлтірсең атып көзбенен?
Қарама маған, қарағым,
Болсын көзің көргіште.
Қандай қызыл жібекпен
Ақ бәтесті кестеле!
Жер жарынан айрылып,
Жамылды қара басына.
Бота көзді бұраң бел,
Жіберші жақын қасыңа!
Қараңғылық қаптады,
Қайғы ма басқан, түн бе екен?
Сыбдыр-сыбдыр әлде не?
Жел ме? Жүрген жын ба екен?
Қабағың шытпа, қарағым,
Жаныңа жақын келейін.
Қар бетіне қанменен
He деп жаздың,- көрейін!
Тым жақындап бармайын,
Жырақтан жарар көз салсам.
He деп жаздың, қарағым?-
«Ел үшін өл, ер болсаң!»
Құралай көзді қарағым,
Жарылады-ау жас жүрек!
Көзіме қан толтырды
Қар үстінде қан жібек.
«Ел үшін өл. Ел үшін...»-
Өмірді аяп не етейін!
Сүйріктен сұлу саусағың,
Мен садаға кетейін!
Түнерген түн өледі,
Ағарған анау таңы ма?
Ақ бәтестің бетінде
Жүрегіңнің қаны ма?
«Ел үшін өл. Ел үшін...»-
Өлесің, жүрек, дүрсілде!
Құралай көзді карағым,
Кестеңе қарап күрсінбе!
Құралай көзді қарағым,
Аттанайын таңменен.
Ақ бәтес - ақ жалауым
Кестеленген қанменен.
Қош бол енді, қарағым,
Мені есіңе алғайсың!
Енді бәтес бетіне:
«Иманды бол!»- деп жазғайсың.
Алтын күн шығып келеді,
Алтындап көктің жиегін.
Кұралай көзді қарағым,
Иіре бер жібегің!

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Өзеннің суын жел тербеп)

Өзеннің суын жел тербеп,
Ақ төсін керіп шайқалад.
Біресе ауыр күрсініп,
Біресе тынып жай табад.
Жағаға біткен кербез тал
Ақтөсін керіп шайқалад.
Мінезіне кербездің
Кім бәлен деп айта алад.
Суға бетін сүйсін деп,
Бір беріп, тағы қайта алад.

Администратор 2019-10-23

Жас ағаш

Орманға балтасымен келді Мұжық,
Аралап ағаш таңдап жүрді кезіп.
«Апырмай, аман қалсақ жарар ед», - деп,
Жанынан көрген Ағаш тұрды безіп.
Мұжыққа бір жас Ағаш айтады сөз:
«Құдайдан тілеуші едім келтір деп кез.
Мың да бір алғыс саған берер едім,
Осы үлкен Ағаштардан құтқарсаң тез.
Тынышыма бұлар мені өсірмейді,
Тасалап, күннің көзін түсірмейді.
Осылар тұрғаннан соң, жер тар болып,
Еркінше тамырларым көсілмейді.
Менде жоқ бұларға айтар амал енді,
Деп тұрмын: «Құтқарушым жаңа келді!»
Қоршалап, жан-жағымнан қамап алып,
Аслан жібермейді самал желді.
Болған соң шамам келмес, өштеспедім,
Қиратып, әлім жетсе, кеспес пе едім?
Жайқалып жапырағым әлдеқашан,
Көркі боп осы араның өспес пе едім?!
Бұлайша өтер ме еді өмір текке,
Зор пайдам тимес пе еді төңірекке?
Көлеңкем кең даланың көбін жауып,
Таласып тұрмас па еді төбем көкке?!»
Ағаштың сөзін Мұжық қабыл алды,
Қиратып, бәріне де ойран салды.
Кесіліп Ағаш біткен жан-жағында,
Сорайып манағы Ағаш жалғыз қалды.
Қираған ағаштарға қарап тұрып,
Қуанды мұқатқандай жауын қырып.
Біреудің бағы бастан көшерінде,
Қас болар жақынымен, Құдай ұрып.
Айрылып жан-жағында панасынан,
Қорқады өтсе дағы құйын жүріп.
Ұрынып жаз ыстыққа, қыс суыққа,
Біресе бұршақ соғып, болды құрып!
Ол қанша пайда тапты жалғыз тұрып,
Өзгенің әлек етіп бәрін қырып?
Ағашта қурап тұрған әл болсын ба,
Кетіп ед дауыл соғып, қалды сынып.
Сонда оған сынып жатқан
Жылан келді: «Өзіңе бөле тілеп алдың, - деді.
- Қорғаушы жаныңдағы ағаштардың
Кінәсіз бәріне ылаң салдың, - деді. -
Панаңды күннен, желден қорғап тұрған
Қырғызып, өзің жалғыз қалдың, - деді. -
Алланың арам пейіл сүймес құлы,
Отыңа өзің жаққан жандың», - деді.
Жігіттер, жақыныңмен болмаңдар қас,
Қас болған жақынымен ақырда оңбас.
Ағайын бірі - пана, бірі - қару,
Кісіге жеке-саяқ бақыт қонбас.
Кей ақымақ әлек етер жақындарын,
Аямай жұмсап күш пен ақылдарын.
Жау түгіл, иттен бойын қорғай алмай,
Қаптырар ақырында тақымдарын.

Администратор 2019-10-23

Мағжан Жұмабаев (Өмір )

Мана көкті қаптап еді қара бұлт,
Күн күркіреп қорқытып, ұшырып құт:
Көк тұнжырап мұңайып, қабақ жауып,
Көз ашқанда аспанда жарқылдап от.
Бұрқыратқан екпінді дауыл еді,
Сабап құйған жиіркеніш жауын еді.
Қорқып-сасып, жан-жануар есі шығып,
Бәрі-ақ іздеп баспана тауып еді.
Бұлт айықты, көк жүзі болды ашық,
Бар нәрседен қайғы-мұң кетті қашып.
Күн сәулесі жер жүзін құшақтады,
Қосылуға қашаннан болған асық.
Бейне алтындай көкте бұлт тұр ғой жайнап,
Енді жел жоқ мазалар оны айдап,
Жанға рақат гүлдерден хош иіс аңқып,
Жан беріп кең далаға, құстар сайрап.
Өмір осы - бірде ол болар бұлтты,
Қатты желді, дауылды, кейде отты.
Құрып дымың, қайғырып, жас төгерсің,
Бұлт ашылар - қайғының бәрі бітті.

Администратор 2019-10-23